Abstract

Bu araştırmada, 15. yy.’da varlıklarını sürdürmüş olan ve günümüzde unutulmaya yüz tutmuş az kullanılan makamların tekrar gün yüzüne çıkarılması amacıyla bestelenmiş olan 50 adet Saz Semâsinin, Türk Musikîsi Konservatuvarları’nın, Türk Musikîsi Anabilim dallarında, ileride bu formda başka formlarda beste yapacak olanlara, kaynak oluşturması, sâzendelere yeni bir repertuvar ve yeni bir form modeli teşkil etmesi açısından Türk Musikîsi’ne kazandırılması amaç edinilmiştir. Bilimsel Araştırma Projesi kapsamında yürütülen bu çalışmada 50 adet bestelenen saz semâisinin iki tanesi örnek olarak seçilmiş, öğrenciler üzerindeki etkileri araştırılmış ve sonuçlar bölümünde belirtilmiştir. İncelenen tüm makamların analizleri, tarihsel süreçler dikkate alınarak, Merâgî’nin Camîü’l-Elhân adlı eseriyle başlamış ve Seydî’nin El-Matlâ’sında vermiş olduğu tanımlar ile son bulmuştur. Makamların nazarî bilgileri günümüz nota sistemiyle uyumu açısından Arel-Ezgi-Uzdilek ses sistemine göre tekrar düzenlenerek oluşturulmuştur. Bu çalışmada, örnek olarak sadece Bâhr-i Nâzik ve Rûy-i Irâk makamlarından oluşturulan saz semâileri sunulmuş olup, saz semâisi örnekleri 15. yy.’daki makam anlayışı ve nazarî bilgiler doğrultusunda verilmiştir. Ayrıca; bu araştırma kullanılmış olan iki makamın günümüzdeki makamlara benzerliği ve icrâ edilebilirliği hakkında bilgilere yer verilerek sonuçlandırılmıştır.