Abstract

Bu çalışmanın amacı; Gaziantep müzik kültürü açısından önem taşıdığı düşünülen “İkindi Sazı” eğlence geleneğinin tanıtılmasıdır. 1925-1970’li yıllar arasında devam ettiği ifade edilen bu gelenek, Cumhuriyet’in kuruluşundan sonra, hem klasik Türk müziği icrasının tanınması hem de o yıllardaki Gaziantep müzik kültürünün anlaşılması bakımından önemlidir ve ikindi namazı sonrasında başladığı için bu adla anılmıştır. Hemen her gün yapılan bu eğlencenin, ülkemizin diğer eğlence veya meşklerden farkı, gündüz yapılması ve kadın erkek beraber katılabilmesidir. Fasıl geleneği içerisinde devam eden meşklerde sadece Türk sanat müziği veya makam müziği (o zamanki anlayışla) icrası yapılmış, halk müziğine mesafeli bir duruş sergilendiğinden ancak son dönemlere doğru birkaç türkü okunmaya başlanmıştır. O dönemde Müslüman kesimin müzikle uğraşması hele hele hanımların sahneye çıkarak şarkı söylemesi hoş karşılanmadığından bu meşk gecelerine icracı olarak İstanbul’dan hanım sanatçıların getirildiği ve çoğunun da gayri Müslim olduğu belirtilmektedir. Bu çalışma, unutulmaya yüz tutmuş ya da “İkindi Sazı” gibi unutulmuş değerlerimizi su yüzüne çıkartarak, kültürel değerlerimizin gelecek kuşaklara doğru anlatılması ve aktarımının sağlanması bakımından önemlidir.


Çalışma, “literatür tarama” ve “görüşme” yöntemiyle elde edilen veriler ışığında yürütülmüştür.


Kurtuluş mücadelesinde Gaziantep’in de çok ciddi sıkıntılar çektiği göz önüne alındığında savaştan çıkmış yorgun, yaralı ve motivasyona ihtiyacı olan bölge halkına “İkindi Sazı” adındaki bu tür faaliyetler, bir nebze olsun moral olmuş, insanların kaynaşmasına katkıda bulunmuştur. Bunun yanı sıra şehir halkı, Türk müziğini doğru icra eden sanatçılardan dinlemiş, sanata duyulması gereken saygıyı ve hürmeti gösterme olgunluğunu katkı sağlamıştır.